Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2022

Ηλίας Νικολακόπουλος / To τελευταίο «αντίο» από πλήθος φίλων, μαθητών…

Φοιτητές του, συνάδελφοί του από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και τις δημοσκοπήσεις – παρότι ο ίδιος απεχθανόταν να τον αποκαλούν «δημοσκόπο» – άνθρωποι της Τέχνης (ο Γιάννης Ψυχοπαίδης ήταν μόνον ένας από αυτούς), συνεργάτες και συνοδοιπόροι του στη ζωή και την επιστήμη, πολιτικοί και απλοί πολίτες, αφού ο Ηλίας Νικολακόπουλος εδώ και τέσσερις δεκαετίες, «έμπαινε» σε κάθε ελληνικό σπίτι το βράδυ των εκλογών, όλοι βρέθηκαν εκεί για έναν τελευταίο χαιρετισμό στον Ηλία Νικολακόπουλο, αν και, όπως επισημάνθηκε στους επικήδειους, με το έργο και την προσωπικότητά του, ο εκλιπών θα συνεχίζει να είναι παρών.

Τους επικήδειους εκφώνησαν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας, ο υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης (και παλαιός συνεργάτης του) Θοδωρής Λιβάνιος, ο κοινωνιολόγος και πανεπιστημιακός Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, ο ομότιμος καθηγητής Ψυχιατρικής, Δημήτρης Πλουμπίδης, ο διευθυντής των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας, Κώστας Καρπόζηλος και ο διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, Παναγιώτης Κουστένης.

Παρόντες επίσης, ήσαν ο τ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Παναγιώτης Θεοδωρικάκος, ο αντιπρόεδρος της Βουλής Δημήτρης Βίτσας, ο τ. πρόεδρος του Κοινοβουλίου, Νίκος Βούτσης κ.ά.

Στεφάνια απέστειλαν μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης, το τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του ΕΚΠΑ, το Ipsos – Opinion, η εφημερίδα «Αυγή» και ο ραδιοφωνικός σταθμός «Στο Κόκκινο» του οποίου ήταν συνεργάτης, οι εκδόσεις «Θεμέλιο», το Ινστιτούτο Πουλαντζά.

Ο επικήδειος Αλέξη Τσίπρα στην κηδεία του Ηλία Νικολακοπουλου

Αποχαιρετούμε σήμερα με οδύνη έναν ξεχωριστό σύντροφο, έναν σπουδαίο επιστήμονα, έναν γλυκό άνθρωπο. Έναν άνθρωπο που μας έδωσε και μας δίνει με τη ζωήκαι το έργο του ένα έξοχο παράδειγμα αρμονίας ανάμεσα στη γνώση και τη σεμνότητα. Ανάμεσα στην πρωτοπόρα σκέψη και την περίσκεψη. Ανάμεσα στη βαθιά μελέτη της πραγματικότητας και την καθημερινή πράξη για να αλλάξουμε την πραγματικότητα.

Ο Ηλίας Νικολακόπουλος γεννήθηκε μέσα στην τραγωδία του εμφύλιου. Τον ντάντεψαν και τον νανούρισαν στο Τρίκερι η εξόριστη μητέρα τουκαι οι επίσης εξόριστες φίλες της. Τον σημάδεψε η εξορία και η φυλακή του πατέρα του. Στερήθηκε την εποχή της παιδικής αθωότητας τους γονείς του, που τους αντικατέστησε μια τρυφερή γιαγιά, μητέρα της μητέρας του, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του πενήντα. Παιδί του εμφύλιου και των μετέπειτα δύσκολων χρόνων, δεν έδωσε ωστόσο ποτέ χώρο στην εμπάθεια.

Οργανώθηκε στη νεολαία της ΕΔΑ και στη νεολαία Λαμπράκη, αλλά το χαμόγελοσυνόδευε πάντα τα λόγια του όταν εξιστορούσε τις μάχες για τη δημοκρατία και την ομαλότητα. Ακόμα και όταν εξιστορούσε ταδύσκολα παιδικά του χρόνια. Το χαμόγελοσυνόδευε τις λαμπρές σπουδές του, τις φιλίες, τη σχέση με τους μαθητές του, τη σχέση με την Αριστερά. Το χαμόγελο συνόδευε τα λόγια του και αργότερα, όταν μας μάθαινε την αλφαβήτα των εκλογικών συμπεριφορών, των κοινωνιολογικών αναλύσεων, της Ιστορίας. Της Ιστορίας που άφησε τα σημάδια της πάνω του. Αλλά κατάφερε να βάλει κι αυτός το δικό του σημάδι πάνω της.

Πηγή: http://www.Stokokkino.gr

Translate »

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2022